Na de dood van hun moeder worden Jeanne en Simon geconfronteerd met haar verleden in hun geboorteland in het Midden-Oosten. Met een onverbiddelijke logica werkt Denis Villeneuve’s INCENDIES toe naar zijn overdonderende climax.

‘Ik geef toe dat het wat apart is’, verontschuldigd notaris Lebel zich nog. Da’s nog zacht uitgedrukt. Als twintiger-tweeling Jeanne en Simon Marwan na het overlijden van hun moeder Nawal bij hem is om haar testament te openen, blijken er twee verrassingen in te zitten: een brief te bezorgen aan hun vader, van wie ze dachten dat hij dood was, en een brief voor hun broer van wiens bestaan ze niets wisten.
Zo begint de tocht terug naar hun geboortegrond in het Midden-Oosten en een onderzoek naar het verleden van hun gesloten moeder, die daar altijd over gezwegen heeft. Hoewel Jeanne en Simon er hun wortels hebben liggen, zijn ze vreemden in het land – overigens een gefingeerde staat, die echter dichtbij de complexe geschiedenis van Libanon ligt.
De Canadese regisseur/scenarist Denis Villeneuve wisselt in zijn vierde speelfilm Incendies (letterlijk ‘verbrand’) hun speurtocht in het heden af met het dramatische verhaal van moeder Nawal in het verleden.
De vertelling richt zich op de cyclische aard van het conflict tussen (in dit geval) moslims en christenen in de regio en de wanhopige maar vergeefse pogingen los te komen van het verleden.

Beleef deze meesterlijke film uit 2010 opnieuw in een volledig gerestaureerde en heruitgebrachte versie!